บทที่ 483 เห็ดเรืองแสง

กินบะหมี่คำนั้นหมด ควั่งเหย่ก็รีบคีบเห็ดเยื่อไผ่ขึ้นมาอีกชิ้น เขาไม่รอเป่าให้หายร้อน แต่กัดเข้าไปเต็มคำ

ไม่ใช่ว่ารีบร้อนจนกินไม่ได้นะ แต่เขาตั้งใจโชว์ให้ทุกคนดูว่าน้ำซุปที่ชุ่มอยู่ในเห็ดเยื่อไผ่นั่นมันน่ากินขนาดไหนต่างหาก

ก้านเห็ดที่เป็นร่างแหหัก "เปรี๊ยะ" อยู่ระหว่างริมฝีปาก น้ำซุปแสนอร่อยไหลทะลักเข้าเต็มปาก ควั่งเหย่กลืนลงคอดัง "อึก" ทำเอาคนดูทางนั้นพากันน้ำลายสอไปตามๆ กัน