บทที่ 535 พายุทรายมาเยือน

หลังจัดการมื้อเที่ยงและเก็บกวาดกันเรียบร้อย เซิ่นอี้เฉิงกับจ้าวเผิงก็กลับไปจดจ่อกับการประมวลผลข้อมูลที่เก็บมาได้ในวันนี้

ส่วนควั่งเหย่น่ะเหรอ? กลับเข้าห้องไปเตรียมงีบสักตื่น รอให้อุณหภูมิช่วงบ่ายลดลงค่อยออกไปเดินเล่นใหม่

ต่อให้จะมีชุดอุปกรณ์ที่ระบบให้มา แต่การเดินเตร็ดเตร่ท่ามกลางแดดเปรี้ยงในทะเลทรายแบบนี้ มันก็ฝืนสังขารเกินไปหน่อย ขืนตากแดดนานกว่านี้ เขาได้กลายเป็นอาหารแห้งให้คนเอาไปทำวิจัยแน่ๆ ดังนั้น "เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม" ไปก่อนละกัน