บทที่ 559 คำขอความช่วยเหลือจากคนเลี้ยงสัตว์ที่เมืองปาเค่อไถ

เซิ่นอี้เฉิงไม่ได้คิดจะปล่อยให้ควั่งเหย่ลงมือเองตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาขยับข้อมือเบาๆ โรยพริกเกลือลงบนเนื้อแกะร้อนฉ่าอย่างทั่วถึง กลิ่นหอมฟุ้งกระจายขึ้นมาทันที

ควั่งเหย่อิ่มจนเกือบจะลุกไม่ไหว

เซิ่นอี้เฉิงวางตะเกียบไปนานแล้ว เขานั่งมองควั่งเหย่กับจ้าวเผิง "โชว์กิน" มาตลอด