บทที่ 575 เพื่อนของผม… มันกำลังกลัว

เกรย์ฮาวด์น้อยยังคงเกาะอยู่ตรงกระจกหน้ารถ คอยืดชะโงกมองควั่งเหย่ด้วยท่าทางร้อนรน แต่เนื่องจากอุณหภูมิข้างนอกสูงเกินไป ควั่งเหย่จึงไม่ได้คิดจะให้มันลงจากรถ

เขาโบกมือให้มันพลางชี้ไปยังทิศทางของป่าซอซอ เป็นเชิงบอกว่าจะไปดูทางนั้น แล้วเดี๋ยวจะรีบกลับมา

เกรย์ฮาวด์น้อยเลิกส่ายหางอย่างบ้าคลั่ง มันก้มหัวลงเงียบๆ สายตายังคงจับจ้องร่างของควั่งเหย่ไม่ห่าง แฝงไว้ด้วยความสิ้นหวัง