บทที่ 583 กินหม้อไฟไปคุยเรื่องศพเนี่ยนะ

ควั่งเหย่ชะงักไปครู่หนึ่ง

“จางเจี๋ยหลุน… คือใครนะครับ?”

เสิ่นอี้เฉิงเงยหน้ามองควั่งเหย่ “พวกนายไม่ได้คุยกันมานานแล้วเหรอ?”