บทที่ 605 ใช้ทรายล้างหม้อ

ควั่งเหย่ขับรถมุ่งหน้ากลับเข้าสู่ทะเลทรายคูลาทาเกะอีกครั้ง หลังจากหัวสั่นหัวคลอนมานานกว่าสามชั่วโมง เสียงล้อรถบดขยี้ก้อนกรวดกลายเป็นเพียงเสียงเดียวที่ดังก้องอยู่ในเวิ้งว้างแห่งนี้

เจ้าเหนียงถังที่นอนอยู่เบาะข้างคนขับกำลังสัปหงกอย่างงัวเงีย

แสงแดดส่องทะลุกระจกหน้า แผดความร้อนระอุอบอวลไปทั่วห้องโดยสาร ทะเลทรายยามนี้ร้อนจัดจนไอความร้อนแผ่ออกมาทิ่มแทงผิวหนังราวกับเข็ม สะกิดให้คนนั่งหงุดหงิดพลอยกระสับกระส่าย