บทที่ 647 เซอร์ไพรส์ที่มาพร้อมพายุทราย

แม้ควั่งเหย่จะอยู่ในจุดอับลมของแนวโขดหินแล้ว แต่เพื่อความปลอดภัย เขายังคงต้องลงมือ "ดัดแปลง" อะไรเพิ่มเติมอีกสักหน่อย

ถึงจะยังพอมีเวลาเหลืออีกครึ่งชั่วโมง แต่ตรงเส้นขอบฟ้าไกลๆ ก็เริ่มปรากฏ "กำแพง" สีน้ำตาลอมเหลืองก่อตัวขึ้นมาแล้ว

ภาพยามเย็นที่เมื่อครู่ยังมองเห็นได้ไกลสุดลูกหูลูกตา บัดนี้กลับถูกคลุมทับด้วย "ม่านหมอก" สีเหลืองหม่นไปเสียแล้ว