บทที่ 661 โอกาสมาถึงต้องคว้าไว้

ทูเอ่อร์ซวิ่นพยักหน้าแล้วก้าวเข้าไป หวังจะง้างปากของเป่าเปา แต่เจ้าอูฐกลับถอยกรูดด้วยความระแวง แถมยังส่งเสียงขู่ต่ำๆ อย่างไม่สบอารมณ์

"อูฐตัวนี้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่วันก่อนแล้วครับ หญ้าพวกนี้อัดแน่นอยู่ในปากมันเต็มไปหมดเลย"

"ผมพยายามควักออกมาให้แล้วนะ แต่นี่ดูสิ วันนี้มันก็ยัดเข้าไปจนเต็มอีกจนได้"