บทที่ 669 หมีใหญ่ ฉันยอมแพ้แล้ว

"อู…"

เสียงครางแผ่วเบาของหมีใหญ่ดังขึ้น มันแหบพร่าราวกับเสียงที่เค้นออกมาจากท่อลมเก่าผุพัง ทำเอาทุกคนที่ได้ยินรู้สึกบีบคั้นขึ้นมาในอก

ควั่งเหย่ย่อตัวลงคุกเข่า เอื้อมมือไปลูบแผ่นหลังของมัน ความอบอุ่นที่ถ่ายทอดจากฝ่ามือทำให้หมีใหญ่ดูมี "ชีวิตชีวา" ขึ้นมาเพียงชั่วครู่