บทที่ 270 ยอมรับจากใจจริง

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร

จางเยว่ฉีและเหล่าศาสตราจารย์อีกยี่สิบกว่าคนถึงได้สติกลับมา พวกเขามองหน้ากันไปมา ความตื่นตะลึงในแววตายังไม่จางหายไป

ขวากหนามและมรสุมชีวิตที่คนเหล่านี้พานพบมาตลอดหลายปี หากเอามาเขียนเป็นหนังสือคงได้สักเล่มสบายๆ