บทที่ 374 แนวคิดแห่งโลกเสมือนจริง

"ผู้เฒ่าเหริน คิดว่าพอเป็นไปได้ไหมครับ"

"มีอะไรที่เป็นไปได้หรือเป็นไปไม่ได้ล่ะ พวกเราเป็นนักวิจัย ก็ทำงานสายนี้อยู่แล้วไม่ใช่รึไง นักเขียนนิยายยังจินตนาการออกมาได้ แล้วทำไมพวกเราจะวิจัยมันขึ้นมาไม่ได้ ย้อนกลับไปเมื่อร้อยปีก่อน เธอเคยคิดไหมล่ะว่าจะมีวีอาร์อย่างทุกวันนี้"

นิยายเป็นเรื่องธรรมดา แต่พอหลุดออกมาจากปากของชายชราวัยเจ็ดสิบกว่าปีซึ่งเป็นถึงระดับปรมาจารย์ด้านสมองและประสาทวิทยา มันช่างให้ความรู้สึกขัดกันอย่างสิ้นเชิง