บทที่ 614 ขับไล่ก็ขับไล่ไป ไม่เห็นแคร์

“สมเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ดีของหัวเซี่ยจริงๆ!”

หลังจากเดินออกจากห้องประชุม ไช่ต๋าอี้พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะระเบิดหัวเราะร่าออกมาเสียงดัง

คนทั้งสามที่เดินตามหลังมาต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สงสัยเขาคงโกรธจนสติแตกไปแล้ว! โดนเตะออกจากกลุ่มแท้ๆ ยังจะเรียกอีกฝ่ายว่าเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ดีอีก พวกเขาอยากจะถามไช่ต๋าอี้เหลือเกินว่าตกลงเขาน่ะเป็นไส้ศึกของห้าฝ่ายนั้นหรือเปล่า