บทที่ 670 ก้าวพลาดหนึ่งก้าว ย่อมล่าช้าทุกย่างก้าว

ตื๊ด… ตื๊ด…

ตีห้าครึ่ง ณ รีสอร์ตแห่งหนึ่งในเมืองเผิงเฉิง เสียงแตรปลุกดังสนั่น ร่างคนจำนวนหนึ่งวิ่งกรูออกมาจากห้องพักมุ่งหน้าสู่สนามฝึก

“จัดแถวตอนเรียงหนึ่ง… มองหน้า… นับจำนวน…”