บทที่ 696 ออกจากการเก็บตัว

"ศาสตราจารย์ครับ ทำเสร็จแล้วเหรอครับ?"

เว่ยปิงมองเฉินนั่วด้วยสีหน้ามึนงง ครู่หนึ่งเขายังตั้งตัวไม่ติด

เขามาที่เรือนซงเฉวียนแห่งนี้ได้สองเดือนกว่าแล้ว บอกตามตรงว่าแทบไม่มีอะไรให้ทำเลย ก็แหงล่ะ การคุ้มกันที่นี่มันระดับเดียวกับหนานไห่แล้ว จนเขาเกือบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยเป็นราชาทหารผู้ผ่านสมรภูมิเลือดมาก่อน