บทที่ 859 เหมือนตายแต่ไม่ตาย เหมือนเป็นแต่ไม่เป็น

โจวเจิ้งเฟิงปรบมือตามไปด้วย แม้จะฟังเข้าใจแค่ครึ่งไม่เข้าใจครึ่ง แต่ในเมื่อเฉินนั่วยังเห็นด้วย นั่นก็แปลว่าสิ่งที่เหรินเสี่ยวชวนพูดมานั้นถูกต้อง หรืออย่างน้อยก็เป็นไปได้ในทางปฏิบัติจริง

"ผู้เฒ่าเหรินครับ ผมว่าการดึงตัวท่านมาร่วมงานที่ห้องปฏิบัติการเว่ยไหลเคอจี้นี่ เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดตั้งแต่ผมก่อตั้งห้องปฏิบัติการขึ้นมาเลยครับ!"

น้ำเสียงของเฉินนั่วแฝงความจริงใจอย่างเปี่ยมล้น