บทที่ 103 ปมเมื่อห้าปีก่อน ยังก้าวข้ามไปไม่ได้สินะ!

หลินโจวเดินออกจากห้องประชุมท่ามกลางเสียงปรบมือของคนทั้งห้อง

ก่อนจะพ้นประตู เหยาจิ้นซานมองตามเขาอย่างลนลาน คล้ายอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

หลินโจวเพียงแค่มองกลับไปด้วยสายตาปลอบประโลม แล้วชี้มือออกไปข้างนอกเบาๆ