บทที่ 107 อย่าถาม ถามมาก็ตอบได้คำเดียวว่าสมองคือสมุดบัญชี!

“แล้วหลังจากนั้นล่ะคะ” ไป๋เซี่ยวอดรนทนไม่ไหว

“หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้เข้าไปในคอกวัวบ้านเขาอยู่ดีครับ”

คราวนี้เป็นหลินโจวที่เอ่ยปากเล่าต่อเอง