บทที่ 128 เดินตลาดนัดชนบท เพิ่งขึ้นจากเตาร้อนๆ นี่แหละเด็ดสุด!

พวกฉินเหมี่ยวเหมี่ยวลงจากรถมาก็พากันอ้าปากค้าง

มองไปสุดสายตา ทั่วทุกหนแห่งละลานตาไปด้วยเต็นท์ผ้าใบสีแดงสด

ทอดยาวเหยียดจนมองไม่เห็นปลายทาง