บทที่ 148 จงเผชิญหน้ากับวายุซะ! เจ้าหนอนแมว!

เจี่ยงหลี่ค่อยๆ ยื่นมือเข้าไปหาแมวขาวที่ยังคงยืนเอ๋ออยู่อย่างว่าง่าย

แมวขาวเห็นเงาดำทาบลงมาตรงหน้าก็พลันได้สติ

“แง้ว~!”