บทที่ 212 ไป๋เซี่ยว โจวจิ้น นายหน้าแดงทำไมกัน

ลองนึกภาพตาม

แผ่นแป้งเกี๊ยวสีเทาขาวขนาดยาวเท่าแขน กว้างเท่าแขน

บินร่อนไปร่อนมาชนผนังบ้านทั้งวัน