บทที่ 232 คืนความสงบสุขให้เสี่ยวซิงอันหลิ่ง!

สองคู่สายตาจ้องประสาน ตาโตสบตาเล็ก

ดวงตากลมโตดั่งผลองุ่นจ้องเขม็งไปยังเม็ดถั่วดำจิ๋ว

ส่วนเจ้าเม็ดถั่วดำจิ๋วก็ดูไร้เดียงสาและไม่สะทกสะท้าน