บทที่ 257 สาม สอง หนึ่ง เอาหนังหมาป่าขึ้นมา!

ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นเขากำลังปล้ำสู้กับวัวอยู่คนเดียว พวกมันคงนึกสงสัยไปแล้วว่าหมอนี่เป็นสัตวแพทย์จริงหรือเปล่า

แต่ถึงหมอนี่จะพูดมากไปหน่อย ทว่าฝีไม้ลายมือกลับเข้าขั้นเลยทีเดียว

พอท่อง ‘คาถา’ จบ การเคลื่อนไหวก็พลันรวดเร็ว แม่นยำ และเฉียบขาดขึ้นมาทันตา