บทที่ 297 เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมเหมือนโดนของกันไปหมด!

“อาจารย์เหยาครับ พูดอะไรอย่างนั้นล่ะครับ”

น้ำเสียงของ ผอ.เซี่ยเจิ้งซงฟังสบายอารมณ์ ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองมีตรงไหนที่ไม่ถูกไม่ควรเลยสักนิด

เหยาจิ้นซานกลอกตาใส่โทรศัพท์อย่างไม่เกรงใจ “พูดอะไรอย่างนั้นน่ะเหรอ สำเนียงเมืองหลวงฟังไม่ออกรึไง”