บทที่ 342 แน่จริงพวกแกก็ฝังฉันตอนนี้เลยสิ!

ประตูรถเปิดอ้าออก

กลิ่นคาวเหม็นเน่าเหมือนกำแพงหนาถาโถมเข้าปะทะหน้าอย่างจัง

ทั้งเหนียวข้น ทั้งเปียกชื้น