บทที่ 105 ผมหายไปแล้ว

ในที่สุด ประตูก็เปิดออกพร้อมเสียงดังคลิก

พอหยางเถียนก้าวเข้าไปข้างใน ก็เห็นเด็กสาวรุ่นราวคราวนักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งกำลังพยายามคลานมาทางประตูอย่างทุลักทุเล

ขาข้างหนึ่งเข้าเฝือก ส่วนอีกข้างก็พันผ้าก๊อซไว้