บทที่ 142 จับได้คาหนังคาเขา

สุดท้ายหยางเถียนก็ยอมกลับบ้าน เหตุผลหลักคือสงสัยว่าแม่ส่งข้อความแบบนั้นมาหมายความว่ายังไงกันแน่

วันรุ่งขึ้นหวังเทียนไปตลาดอาหารทะเลอีกรอบ นอกจากกุ้งแล้วยังซื้อหอยสังข์มาอีกนิดหน่อย แต่หลังจากนั้นหลายวันเขาก็ไม่ได้เฉียดไปแถวนั้นอีกเลย

ขืนไปบ่อยเกินจะสะดุดตา ในเมื่อล็อกเป้าได้แล้ว หวังเฟิงกับพวกมีคนตั้งเยอะแยะ ก็สลับเวรกันไปสิ