บทที่ 163 ความปรารถนาลุล่วง

“ผมไปละนะ อย่าคิดถึงผมมากเกินไปล่ะ”

หวังเทียนสวมกอดกับพายุ

“มีโอกาสก็มาเที่ยวอีกนะ”