บทที่ 187 ชักจะน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ

“ไปกันเถอะ ครั้งนี้มีแค่เราสองคน”

หวังเฟิงลากกระเป๋าเดินทางใบเล็ก พลางเอ่ยกับหวังเทียนที่กำลังยืนทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

“เดี๋ยวสิ คุณเป็นถึงหัวหน้าหน่วยกั๋วอันทางเหนือ จะตามไปด้วยทำซากอะไรวะครับ?”