บทที่ 207 สายตาอยากเชือดคนมันซ่อนไม่มิดหรอกนะ

“วิ่งให้เร็วขึ้น รอบนี้ช้ากว่ารอบที่แล้วตั้งเยอะ”

หวังเทียนนั่งอยู่บนเก้าอี้พลางกดนาฬิกาจับเวลาบันทึกสถิติการวิ่งของลู่เสี่ยวซีอีกรอบ

ลู่เสี่ยวซีไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเร่งฝีเท้าขึ้นอีก แม้จะรู้สึกว่าตัวเองเริ่มหายใจไม่ทันแล้วก็ตาม…