บทที่ 234 จบลงเสียที

เมื่อเห็นต้นขาของอาแล็งถูกยิงทะลุ เอเดรียนซึ่งหมอบอยู่หลังหินก้อนใหญ่ก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

พลซุ่มยิงมาจากไหนวะ?

"ทิศสองนาฬิกา"