บทที่ 296 นั่งไม่ติดยืนไม่สุข

"มาเร็วจังนะ"

หวังเทียนหิ้วของพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือ เคาะประตูบ้านของหยางเถียน

หลังจากหยิบรองเท้าแตะใส่ในบ้านให้หวังเทียน หยางเถียนก็ขยิบตาให้เขา