บทที่ 342 ไหนว่าปีใหม่จะไม่ลงไม้ลงมือไงเล่า!

ก่อนปีใหม่รู้สึกว่าเวลาช่างเดินช้า แต่พอพ้นปีใหม่ไปแล้วกลับตรงกันข้าม

ไม่ทันไรก็ถึงวันพั่วอู่ ชูห้าเสียแล้ว อีกสองวันหลายคนก็ต้องเริ่มกลับไปทำงาน

คลื่นมหาชนในการเดินทางเทศกาลชุนยวิ้นเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง เพียงแต่คราวนี้ผู้คนเตรียมสะพายสัมภาระ ก้าวออกจากบ้าน มุ่งหน้าสู่เส้นทางดิ้นรนเพื่อปากท้องต่อไป