บทที่ 347 พวกเขาไม่ใช่หุ่นยนต์

สองวันต่อมา ณ ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงเทพฯ

"ขอให้โชคดี ฉันจะคอยซัพพอร์ตพวกนายจากที่นี่ตลอดเวลา"

พายุชนหมัดกับทุกคนด้วยสีหน้าจริงจังพลางเอ่ยขึ้น