บทที่ 548 มือใหม่ไร้เดียงสา

“ฟ้าสีครามสดใส เจ้าอินทรีเริงร่า ฉันยืนมองปักกิ่งจากตงเป่ย~”

หวังเทียนนอนฮัมเพลงสบายอารมณ์อยู่บนโซฟา จะว่าไป เรือลำนี้โยกเยกไปมาก็เพลินดีเหมือนกันแฮะ

“มึงอยู่กลางทะเล… จะมองหาอะไรวะนั่น”