บทที่ 554 ผืนหญ้าเขียวขจี

“โทรหาไอ้เด็กเปรตตัวดีนั่นซิ!”

พอเดินออกมาจากสถานีรถไฟความเร็วสูง หวังเฟิงก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าตึงเครียด

“เลิกทำหน้าบูดเป็นตูดลิงแบบนั้นสักที เรียกคุณมาช่วยแก้ปัญหา ไม่ได้ให้มาเป็นครูฝ่ายปกครองสั่งสอนคน”