บทที่ 587 งานนี้ต้องใช้ฝีมือนะ!

“ทำไมทำหน้าเหมือนโลกแตกแบบนั้นล่ะ”

หยางเถียนเอ่ยทักอย่างแปลกใจ ตั้งแต่เจอกันก็เห็นเขาทำหน้าบึ้งตึงเหมือนคนอารมณ์เสียตลอดเวลา เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะเนี่ย

“เธอว่า… ถ้ามีคนปูทางที่ใครต่อใครต่างก็ใฝ่ฝันไว้ให้ ทั้งตำแหน่งงานมั่นคง สวัสดิการจัดเต็มระดับเทพ แต่คนคนนั้นดันไม่อยากทำ อยากจะนอนเป็นปลาเค็มใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยต่อไปเนี่ย… มันผิดปกติมากไหม”