บทที่ 595 ให้ตายสิ ยากชะมัด

“มึงทำเองไม่ได้เหรอ อย่างแกล้งกลิ้งตกบันไดอะไรเทือกนั้น”

เสิ่นซินฉวยจังหวะที่หยางเถียนออกไปส่งข้าวที่โรงพยาบาล เดินมาพูดกับอีกฝ่ายด้วยสีหน้าจนปัญญา

“ถ้ากูทำเองมันจงใจเกินไป ตบตาตาแก่นั่นไม่มิดหรอก”