บทที่ 627 จับหางได้แล้ว

พวกหวังเทียนปักหลักรออยู่ถึงห้าวันเต็ม ในระหว่างนั้นไอ้พวกสวะนั่นยังบุกโจมตีชนเผ่าดั้งเดิมฝั่งคองโกอีกระลอก พอกองกำลังรุดไปถึง ที่นั่นก็เหลือเพียงซากปรักหักพัง ศพเกลื่อนกลาดไปทั่วหมู่บ้าน…

ยิ่งเห็นศพของเด็กเล็กๆ กับแววตาแตกสลายของชาวบ้านที่รอดชีวิต พวกหวังเทียนถึงกับขมวดคิ้วแน่นด้วยความสะอิดสะเอียน

ความเหี้ยมเกรียมของไอ้พวกสวะกลุ่มนี้จุดไฟโทสะของทุกชนเผ่าที่อาศัยอยู่ตามแนวชายแดน พวกเขาเกณฑ์ชายฉกรรจ์ทั้งหมดกระจายกำลังเข้าป่าฝน และในที่สุดเมื่อถึงวันที่ห้า ก็แกะรอยตามหาพวกมันจนเจอ