บทที่ 641 การสังหารหมู่

“ถามจริง เรียกพวกกูออกมานี่คือจะพามานั่งกินฝุ่นหรือไงวะ?”

กริซลีเงยหน้ามองพระอาทิตย์แผดเผาบนหัว แล้วบ่นอุบอิบใส่ใครบางคนอย่างไม่สบอารมณ์

พวกเขาควรจะได้นอนตากแอร์เย็นๆ อยู่ที่ค่ายแท้ๆ แต่ไอบ้าที่ไหนก็ไม่รู้โทรฯ มาจิกเรียกให้มาหา ก็นึกว่าจะมีภารกิจรบอะไรซะอีก ที่ไหนได้ เสือกต้องมาเป็นเพื่อนคนว่างจัดออกมาลาดตระเวนนี่ไง…