บทที่ 662 บางคนยังมีชีวิต บางคนตายจากไป

“ต่อจากนี้ไป ฉายาของผมคือจิ้งจอก!”

หวังเทียนในวัยเด็กที่รูปร่างผอมกะหร่องยืนอยู่บนโขดหินริมทะเล ตะโกนบอกเพื่อนฝูงที่ยืนอยู่ด้านล่างอย่างภาคภูมิใจ ในที่สุดเขาก็มีฉายาเท่ๆ กับเขาบ้างแล้ว!

“เหอะ ฉายากูคือหมีกริซลีต่างหากล่ะ จะจับจิ้งจอกกินให้ดู…” เด็กชายชาวต่างชาติพึมพำ นี่มันน่าตื่นเต้นตรงไหนกัน