บทที่ 668 งั้นฉันเลี้ยงเอง!

ติ๊งต่อง—

แม่ของหยางเถียนชายตามองลูกสาวแวบหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดประตู

“สวัสดีครับน้า/สวัสดีค่ะน้า”