บทที่ 685 ชีวิตที่แสนธรรมดาและมีความสุข

สามปีให้หลัง

“หวังเทียนยังไม่มาเหรอ?”

เสิ่นซินถอดเสื้อโค้ทแขวนไว้ข้างๆ แล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย