บทที่ 1008 เป็นตัวตึงที่ร้ายกาจ

ราตรีโรยตัวลงมา แม้จะย่างเข้าสู่ต้นฤดูใบไม้ผลิแล้ว แต่ท้องฟ้าก็ยังคงมืดเร็วอยู่ดี

เหล่านักตกปลาในหมู่บ้านหลี่กั่งต่างทยอยขับรถเก๋งคันเล็กออกจากลานจอดรถตรงถนนคนเดินไปทีละคัน

หมู่บ้านหลี่กั่งที่คึกคักมาตลอดทั้งวันค่อยๆ คลายความจอแจลงตามความมืดที่คืบคลานเข้ามา