บทที่ 107 ความตกตะลึงของยาคูลท์

ยาคูลท์เอนหลังพิงโซฟาไปครึ่งตัว นั่งอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น พลางจ้องมองหยกตรงหน้าตาค้าง

แม่งเอ๊ย นี่คงไม่ใช่หยกเหอเถียนหรอกนะ

เขาส่ายหัว สลัดความคิดเพ้อเจ้อไร้สาระในหัวทิ้งไป