บทที่ 1084 อาจารย์เหรินชวน

บ่ายโมงครึ่ง รถขนปลาทยอยแล่นออกไปจนหมดเกลี้ยง ผู้ชมในสนามยังคงอารมณ์ค้างกันอยู่ แต่พอคิดว่าการแข่งขันใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว แต่ละคนก็ยิ่งตื่นเต้นเร้าใจกว่าเดิม

วัววัวโถวยืนอยู่บนเวทีพลางถือไมค์พูดขึ้นช้าๆ

“ปล่อยปลาเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ ผมว่าแค่นี้ก็เพียงพอให้เหล่าผู้เข้าแข่งขันได้โชว์ของกันแล้ว งั้น…ลำดับต่อไป…”