บทที่ 1105 ความเร่าร้อนที่จางหาย

เรื่องปลาถูกสับเปลี่ยนเกิดขึ้นได้ทั้งที่จินหลิงและเมืองเจียงเฉิง ไม่ต้องพูดถึงศูนย์กระจายสินค้าที่ครอบคลุมบ่อแสวงบุญอีกสิบกว่าแห่งเลย หากมีใครคิดจะเล่นตุกติกขึ้นมาจริงๆ มันย่อมง่ายกว่าที่บ่อแสวงบุญเป็นไหนๆ ดังนั้นหยางฟานจึงจำเป็นต้องไปดูหน้างานสักหน่อย อย่างน้อยก็ต้องวางรากฐานให้ดีและปรับปรุงกฎระเบียบการกำกับดูแลให้รัดกุมเสียก่อน

และในเมื่อต้องไปแล้ว ก็ถือโอกาสจัดการเรื่องสินค้าท้องถิ่นที่เฉาชวีเคยพูดถึงไปพร้อมกันเลยก็ได้ ซึ่งนับว่าเป็นตลาดที่ดีไม่น้อย ครั้งก่อนหลังจากที่เฉาชวีเปรยเรื่องนี้ขึ้นมา เขาก็ลองไปศึกษาดู ตลาดสินค้าท้องถิ่นนั้นมีอยู่จริง แต่ผู้คนกลับไม่ได้มีความรู้สึกที่ดีนักกับมัน สาเหตุก็เพราะว่ามันแพงและมักจะโดนฟันราคา

อีกประเด็นคือ ของที่เป็นสินค้าท้องถิ่นจริงๆ กลับหาซื้อไม่ได้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นของที่ผลิตจากโรงงานเข้าไลน์ผลิตแล้วห่อด้วยบรรจุภัณฑ์สวยๆ ทั้งนั้น แต่ในเมื่อคนอื่นทำไม่ได้ พวกเขาก็ทำได้นี่นา ความได้เปรียบของพวกเขาตรงจุดนี้ค่อนข้างสูงทีเดียว อย่างแรกคือจำนวนผู้ใช้งานรายวันของแอปไม่มีวันมือเปล่ามีเยอะมาก อย่างที่สองคือความได้เปรียบด้านทำเลที่ตั้งของบ่อแสวงบุญแต่ละแห่ง รวมถึงศูนย์กระจายสินค้าฉางอานที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ และร้านค้าออนไลน์ที่ดำเนินการมาสองปีจนระบบเข้าที่เข้าทางแล้ว