บทที่ 1111 บทเพลงเหาะเหินสู่แดนเซียนกลางวันแสกๆ

ที่บ่อหมายเลข 3 ร้านไม่มีวันมือเปล่าในหมู่บ้านหลี่กั่ง ไม่ว่าผู้เข้าแข่งขันหรือผู้ชมในงานต่างทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก เห็นได้ชัดว่ายังจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าทางร้านไม่มีวันมือเปล่ากำลังเล่นอะไรกันอยู่

แต่จะว่าไป เสียงเครื่องดนตรีพวกนี้ฟังดูเพราะใช้ได้เลยนะเนี่ย~

ส่วนทางด้านนั้น วัววัวโถวที่อยู่บนชั้น 11 ของสโมสรหรูไม่มีวันมือเปล่า พอได้ยินเสียงที่จู่ๆ ก็ดังแว่วเข้ามาในหูถึงกับเคลิ้มไปวูบหนึ่ง นี่เขาใส่หูฟังอยู่นะ เสียงนี้มันมาจากไหนกันวะเนี่ย