บทที่ 113 ยาคูลท์คำราม

หลี่ฟานย่อมรู้อยู่แล้วว่าคนพวกนี้แวะมาทำไม คงไม่พ้นเรื่องจุดตกปลานั่นแหละ ทว่าไม่คิดเลยว่าจะยอมสละที่นั่งของตัวเองให้คนอื่นได้ลงเบ็ด

"ไม่เป็นไรหรอกพี่ เรื่องแค่นี้เอง เดี๋ยวผมคืนค่าคันให้นะ"

เขาโบกมือ ยิ้มหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ในใจเบิกบานสุดขีด ยิ่งมองพี่หวงก็ยิ่งดูเข้าตาน่าคบหาขึ้นเรื่อยๆ