บทที่ 1147 สร้างบ้านเกิดอันงดงาม

หลี่ฟานกับหูจวิ้นเล่นกันเพลินจนถึงบ่ายสอง ท้องร้องประท้วงจนทนไม่ไหว ถึงได้ยอมยกทัพกลับบ้านกันอย่างอาลัยอาวรณ์

แน่นอนว่าคนที่ยังไม่อยากเลิกคือหลี่ฟาน ถึงจะโตมาในชนบท แต่วัยเด็กเขากลับไม่ค่อยอินกับเรื่องจับปลาล่านกพวกนี้นัก ตอนนั้นเขาชอบหาท่อนไม้เหมาะมือสักอัน ไล่หวดเพื่อนๆ ให้กระเจิง พลางเช็ดน้ำมูกย้อยพลางตั้งตัวเป็นลูกพี่ใหญ่มากกว่า

พอโตมาถึงเพิ่งรู้ว่า มันสนุกพิลึกเลยนี่หว่า แถมยังได้ฟีลความสุขตอนเก็บเกี่ยวอีกต่างหาก