บทที่ 120 ช่างเป็นการกลิ้งตัวทางยุทธวิธีที่ยอดเยี่ยมเสียจริง

รถสามล้อไฟฟ้าที่ซิ่งเต็มเหนี่ยวพร้อมชายฉกรรจ์ห้าชีวิต กำลังพุ่งตรงดิ่งไปยังคูน้ำข้างโรงเรียน ทั้งที่เลี้ยวขวาจะเป็นทางดินไปบ่อปลา ส่วนเลี้ยวซ้ายก็ออกถนนใหญ่ได้แท้ๆ แต่คันหักเป็นประจำกลับเหมือนสติหลุดไปแล้ว สองมือจับแฮนด์รถไว้แน่นเปรี๊ยะ ไม่มีทีท่าว่าจะหักเลี้ยวเลยสักนิด หลี่ฟานถึงกับมองเห็นแขนทั้งสองข้างของหมอนั่นสั่นพั่บๆ ด้วยความตื่นตระหนก

ในเสี้ยววินาทีวิกฤต หลี่ฟานไม่ลังเลแม้แต่น้อย สองมือยันขอบเบาะ ก้นไถลลงจากที่นั่ง ปลายเท้าขวาแตะพื้นแล้วสละยานโดดลงจากรถทันที แรงเฉื่อยซัดให้เขาซวนเซ วิ่งถลันไปข้างหน้าตั้งหลายก้าวกว่าจะทรงตัวอยู่ สองมือยันพื้น ก้นโด่ง ท่วงท่าชำนาญเสียจนน่าเห็นใจ

"อ๊าก!"